Maakindustrie

Vroeger was er geen industrie zoals men die nu kent, alle producten werden met de hand geproduceerd en geassembleerd. De Maakindustrie kwam pas op gedurende de Industriële Revolutie, tijdens deze revolutie werd namelijk de massaproductie geïntroduceerd. Van dit principe maakt de Maakindustrie gebruik, de Maakindustrie maakt namelijk, zoals de naam al zegt, producten. De Maakindustrie is het gedeelte van de industrie dat (rauwe) materialen tot nieuwe producten verwerkt.

Voor de definitie van de Maakindustrie bestaan twee begrippen, de een wat ruimer dan de ander. In de eerste vorm wordt de Maakindustrie ook wel discrete industrie of discrete productie genoemd. In deze omschrijving wordt de procesindustrie niet tot de maakindustrie gerekend. De sectoren die bij deze definitie van de Maakindustrie horen zijn onder andere elektronica, kunststofverwerking, machinebouw, metaalproducten, textiel en transportmiddelen. De term Maakindustrie wordt in de tweede vorm breder gebruikt, bijvoorbeeld de productie van fysieke producten en houdt de bedrijfstakken in van het winnen van delfstoffen en de industrie, productie en distributie van aardgas, elektriciteit, stroom en water.

De producenten maken fysieke producten waarbij de manier waarop deze geproduceerd worden varieert per bedrijf en sector. Echter, de meeste producenten binnen de Maakindustrie maken gebruik van een machinepark en industriële equipment om goederen te produceren voor de consumptie. Het belangrijkste gegeven van de Maakindustrie is dus het toevoegen van waarde, waarover de bedrijven binnen de Maakindustrie een extra bedrag bovenop de kostprijs kunnen rekenen. Een voorbeeld is rubber. Onbewerkt rubber is niet van waarde, maar wanneer het rubber wordt omgezet in een autoband, is het rubber in waarde toegenomen. In dit specifieke geval resulteert het productieproces van de transformatie van rubber in een veelgebruikt auto-onderdeel in een stijging in waarde.

In Nederland beslaat de industrie een significant deel van de economie. In 2013 was de toegevoegde waarde van de industrie 70 miljard euro, wat 14% is van het totaal. De grootste bijdrage werd geleverd door de Maakindustrie met 50 miljard euro toegevoegde waarde, grofweg 10% van de toegevoegde waarde binnen Nederland.

De eisen aan de Maakindustrie worden steeds hoger gesteld, de klanten willen en eisen goedkopere, sneller geleverde en betere producten. Vanwege het eerste aspect worden soms de Maakindustrie fabrieken verplaatst naar lageloonlanden. Nederland heeft alleen één groot voordeel boven deze lageloonlanden. Nederland heeft namelijk een kenniseconomie met een daarbij behorend op Knowledge Based Capital (KBC) of Kennis Gebaseerd Kapitaal. Dit kapitaal bestaat uit een spectrum aan activa die toekomstige voordelen creërt. In tegenstelling tot structuren, machines, uitrustring en voertuigen, uit dit kapitaal met zijn niet tastbare karakter niet in de fysieke of financiële zin. Kennis Gebaseerd Kapitaal kan namelijk in drie soorten onderverdeeld worden:

– Geautomatiseerde informatie (databases, software en complexe systeemintegratie)
– Intellectueel Eigendom (auteursrechten, complexe systeemintegratie, handelsmerken, octrooien, ontwerpen en toegang tot basisvoorzieningen van Research & Development)
– Economische competenties (aspecten van reclame en marketing, bedrijfsspecifiek menselijk kapitaal, begrip van marketing, netwerken van mensen en instellingen en organisatorische knowhow)

Wanneer deze kennis binnen Nederland blijft, zal Nederland een sterke concurrentiepositie behouden.

Waarom MAAK?

Makers bieden oplossingen door onderhouds- concepten te ontwikkelen en optimaliseren. Met deze oplossingen stabiliseert de productie, dalen de onderhoudskosten en groeit de productiewinst voor bedrijven.

Meer over MAAK

19

Bedrijven in de MAAK industrie werken samen met ons.

8

Lopende assetmanagement projecten uitgevoerd door MAAK studenten.

13

Professionele medewerkers in dienst.